Σάν σήμερα (9 Μαϊου 1945) καταρρέει ολοκληρωτικά τό ναζιστικό καθεστώς τής Γερμανίας, ηττημένο από τὀν "Κόκκινο στρατό" τής ΕΣΣΔ!

Η Κόκκινη Σημαία τής Νίκης υψώνεται στό Ράϊχσταγκ!

Τό Ράϊχσταγκ έπεσε. 

Σέ πρώτο πλάνο ο στρατάρχης Ζούκωφ

Ηταν  30 Απριλίου του 1945 και ώρα 21.50 όταν ο επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη κατάληψης του Ράιχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!»1. Παρόλο που δεν είχαν τελειώσει οι μάχες και τα ναζιστικά στρατεύματα συνέχιζαν να αμύνονται μέσα στο Βερολίνο, το γεγονός είχε ξεχωριστή σημασία. Ηταν πια φανερό πως ο πόλεμος στην Ευρώπη από στιγμή σε στιγμή τελείωνε οριστικά. Αλλά η σημαία πάνω στο Ράιχσταγκ είχε διπλή σημασία. Δε φανέρωνε μόνο το τέλος του πολέμου. Ταυτόχρονα αποκάλυπτε στα ματιά ολόκληρης της ανθρωπότητας, στο παρόν, αλλά και στο μέλλον ως ιστορία, τον πραγματικό νικητή του πολέμου. Την επομένη ξημέρωνε Πρωτομαγιά. Η Παγκόσμια Ημέρα της Εργατικής Τάξης. Εκείνη ακριβώς τη μέρα, η κόκκινη σημαία πάνω στο Ράιχσταγκ, έδειχνε στο παρόν και το μέλλον της ανθρωπότητας πως η νίκη κατά του φασισμού ήταν πρωτίστως νίκη ενός λαού και ενός κράτους. Του σοβιετικού λαού και του πρώτου εργατικού κράτους στην ιστορία, της Σοβιετικής Ενωσης. Ας δούμε όμως με περισσότερες λεπτομέρειες αυτό το ιστορικό γεγονός. Η μεγάλη επίθεση Μάης 1945: Σοβιετικοί στρατιώτες στο Βερολίνο Ηταν 6 Ιανουαρίου του 1945, όταν ο Στάλιν έλαβε από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ ένα αγωνιώδες τηλεγράφημα: «Εις την Δύσιν - έγραφε ο Βρετανός πρωθυπουργός2 - διεξάγονται πολύ σκληραί μάχαι και εις κάθε στιγμήν είναι δυνατόν να απαιτηθούν από την Ανωτάτην Διοίκησιν μεγάλαι αποφάσεις. Γνωρίζετε και από την προσωπικήν σας πείραν πόσον ανησυχητική είναι η κατάστασις, όταν αναγκάζεται κανείς να αμύνεται επί πολύ ευρέως μετώπου, ύστερα από προσωρινήν απώλειαν της πρωτοβουλίας. Ο στρατηγός Αϊνζεχάουερ επιθυμεί πολύ και είναι απαραίτητον να γνωρίζη εις γενικάς γραμμάς τι σκοπεύετε να πράξετε, δεδομένου ότι τούτο θα έχη βεβαίως αντίκτυπον επί όλων των ιδικών του και των ιδικών μας αποφάσεων... Θα Σας είμαι υπόχρεος αν με πληροφορήσετε κατά πόσον ημπορούμε να υπολογίζωμεν επί μεγάλης ρωσικής επιθέσεως εις το μέτωπον του Βίσλα ή εις κάθε άλλον τόπον κατά την διάρκειαν του Ιανουαρίου ή εις κάθε άλλην στιγμήν που Σεις θα δεχθήτε ενδεχομένως να ανακοινώσετε... Το ζήτημα τούτο το θεωρώ κατεπείγον». Τι είχε άραγε συμβεί ώστε ολόκληρη η Δύση - Βρετανοί και Αμερικανοί, διά στόματος Τσόρτσιλ - να παρακαλάει για μια επίθεση του Κόκκινου Στρατού; Λίγες μέρες πριν σταλεί αυτό το τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ προς στο Σοβιετικό ηγέτη και συγκεκριμένα στις 16 Δεκεμβρίου του 1944 τα γερμανικά στρατεύματα κατάφεραν να ξεδιπλώσουν μεγάλη αντεπίθεση στις Αρδένες, να δημιουργήσουν πανικό και να σπείρουν την αποδιοργάνωση στα νώτα των αμερικανικών στρατευμάτων και μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου να έχουν διεισδύσει στην άμυνα των συμμαχικών στρατευμάτων σε βάθος 90 περίπου χιλιομέτρων. Στις αρχές Ιανουαρίου 1945 οι γερμανικές δυνάμεις πραγματοποίησαν, με μεγάλη επιτυχία, επίθεση στην Αλσατία, στην περιοχή του Στρασβούργου και απείλησαν την ίδια την πόλη που η συμμαχική διοίκηση ήταν έτοιμη να την εκκενώσει, γεγονός που αποτράπηκε την τελευταία στιγμή. Εν τω μεταξύ η αντεπίθεση των αγγλοαμερικανικών δυνάμεων, στις 3 Ιανουαρίου, στο βόρειο πλευρό των γερμανικών μονάδων που είχαν προωθηθεί στις Αρδένες, δεν είχε την παραμικρή επιτυχία. Ετσι η κατάσταση των συμμαχικών δυνάμεων στο δυτικό μέτωπο παρέμενε κρίσιμη και μια δεύτερη Δουγκέρκη ήταν προ των πυλών. Σε κείνες ακριβώς τις συνθήκες, ολόκληρη η Δύση έστρεφε τα μάτια προς την Ανατολή, αναζητώντας τη διέξοδο στα στρατεύματα της Σοβιετικής Ενωσης. 30.4.1945: Η Κόκκινη Σημαία πάνω από το Ράιχσταγκ Στις 7/1/1945 ο Στάλιν έστειλε τη δική του απάντηση στο αγωνιώδες μήνυμα του Τσόρτσιλ. «...Ετοιμαζόμεθα - έγραφε ο Σοβιετικός ηγέτης3 - δι' επίθεσιν, αλλά ο καιρός τώρα δεν ευνοεί την επίθεσίν μας. Εν τούτοις το Επιτελείον της Ανωτάτης Διοικήσεως υπολογίζον την θέσιν των συμμάχων μας, απεφάσισε να τελειώση με σύντονον ρυθμόν τας προετοιμασίας και αδιαφορούν διά τον καιρόν, θα αρχίση ευρείας κλίμακος επιθετικάς επιχειρήσεις εναντίον των Γερμανών εις όλον το κεντρικόν μέτωπον, το βραδύτερον εντός του δευτέρου δεκαπενθημέρου του Ιανουαρίου. Να μην αμφιβάλλετε ότι θα πράξωμεν παν το δυνατόν, διά να συνδράμωμεν τα ένδοξα συμμαχικά μας στρατεύματα». Η μεγάλη σοβιετική στρατιωτική επίθεση ξεκίνησε στις 12/1/1945. Την αρχή έκανε το Πρώτο Ουκρανικό Μέτωπο από τις θέσεις εξόρμησης δυτικά του Σαντομίρ. Στις 14/1, το Δεύτερο Λευκορωσικό Μέτωπο ξεδίπλωσε τη δική του επίθεση από την αριστερή όχθη του Βιστούλα νότια της Βαρσοβίας. Στις 15/1 ήταν η σειρά του Τρίτου Λευκορωσικού Μετώπου να εξαπολύσει επίθεση στην Ανατολική Πρωσία. Ταυτόχρονα το Τέταρτο Ουκρανικό Μέτωπο εξαπέλυσε επίθεση στα Καρπάθια. Η επίθεση των σοβιετικών στρατιωτικών δυνάμεων ήταν τεραστίων διαστάσεων. Κάλυπτε ένα μέτωπο 1.200 χιλιομέτρων - από τη Βαλτική ως τα Καρπάθια - με τη συμμετοχή 150 μεραρχιών. Ολόκληρος ο κόσμος είχε μείνει άφωνος. «Είναι ίσως η πιο μεγάλη επίδειξη στρατιωτικής δύναμης που έχει δει ποτέ ο κόσμος» έγραφαν οι αγγλικές εφημερίδες και το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι «ποτέ δεν έγινε στην πολεμική ιστορία μια τέτοια επίθεση»4. Λίγο πριν εκδηλωθεί η σοβιετική επίθεση, οι πιο αισιόδοξες προβλέψεις τοποθετούσαν το τέλος του πολέμου στα τέλη του 1945 κι αυτό όχι άδικα. Η συνολική δύναμη της σοβιετικής πολεμικής μηχανής ήταν ακόμη άγνωστη, οι Δυτικοί γνώριζαν πως από μόνοι τους δεν μπορούσαν να κάνουν πολλά πράγματα και η Γερμανία παρέμενε ακόμη ισχυρή. Στα τέλη του 1944 - αρχές του 1945 ο γερμανικός στρατός, παρά τις βαριές του ήττες στο ανατολικό μέτωπο, είχε στις τάξεις του 5.400.000 άνδρες, 28.500 πυροβόλα και όλμους, 3.950 άρματα και 1.960 αεροπλάνα. Οι εφεδρείες του, που αργότερα χρησιμοποιήθηκαν κατά κύριο λόγο εναντίον των σοβιετικών στρατευμάτων, αριθμούσαν 2.433.000 άνδρες, 2.700 πυροβόλα, 5.300 άρματα και άλλα επιθετικά όπλα και 3.270 αεροπλάνα5. Υπό αυτές τις συνθήκες κανείς δεν περίμενε πως η στρατιωτική μηχανή του Χίτλερ θα εκμηδενιζόταν μέσα σε λίγους μήνες. Κι όμως από τη στιγμή που ξεκίνησε η σοβιετική επίθεση δε χρειάστηκαν περισσότερο από 40 μέρες για να καταρρεύσουν όλα σχεδόν τα ουσιώδη στρατιωτικά εμπόδια που μπορούσε να προβάλει ο γερμανικός στρατός. Με τεράστια ορμή οι δυνάμεις του Κόκκινου Στρατού συνέκλιναν προς το Βερολίνο, σφίγγοντας όλο και περισσότερο την τανάλια γύρω από τον κάποτε αήττητο στρατό του Χίτλερ. Δολοπλοκίες της Δύσης και των χιτλερικών Οταν ξεδιπλώθηκε σ' όλη της την έκταση η σοβιετική επίθεση και φάνηκε καθαρά ότι το τέλος του πολέμου στην Ευρώπη ήταν ζήτημα του άμεσου χρονικού διαστήματος, η γερμανική αντίσταση στο δυτικό μέτωπο εξασθένησε απότομα, ενώ στο ανατολικό πήρε φρενώδη χαρακτηριστικά. Μάλιστα το ανώτατο στρατηγείο της Γερμανίας πήρε τη βάρβαρη απόφαση να μετατρέψει το ανατολικό τμήμα της χώρας σε κρανίου τόπο. Επρεπε να καταστραφούν όλες οι βιομηχανίες, οι αποθήκες τροφίμων, οι γέφυρες, οι σιδηροδρομικές γραμμές, οι αυτοκινητόδρομοι, τα φράγματα, οι ραδιοφωνικοί σταθμοί, τα ορυχεία, οτιδήποτε, με δυο λόγια, που θα μπορούσε να φανεί χρήσιμο στον Κόκκινο Στρατό6. Στο τέλος Φεβρουαρίου του 1945, τα αγγλοαμερικανικά στρατεύματα πέρασαν εύκολα τη «γραμμή Ζίγκφριντ» των γερμανικών οχυρών κι ακόμη πιο εύκολα πέρασαν το σοβαρό υδάτινο φράγμα στο Ρήνο, αφού οι γερμανικές στρατιωτικές δυνάμεις δεν ανατίναξαν τις γέφυρές του καθώς υποχωρούσαν. Ολη αυτή η κατάσταση μύριζε άσχημα, γεγονός που δεν άργησε να αποκαλυφθεί. Στις αρχές Μαρτίου του 1945, το γερμανικό στρατηγείο έστειλε στην Ελβετία τον στρατηγό Βολφ για να κάνει διαπραγματεύσεις με αντιπροσώπους των ΗΠΑ και της Αγγλίας. Η σοβιετική κυβέρνηση, που πληροφορήθηκε το γεγονός, επέμεινε να πάρουν μέρος στις διαπραγματεύσεις και εκπρόσωποι του σοβιετικού στρατηγείου, αλλά το νόμιμο αυτό δικαίωμά της απορρίφθηκε από τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας. Επρόκειτο για μια σαφέστατη παραβίαση των αρχών της αντιχιτλερικής συμμαχίας που κανείς δεν μπορούσε να αντιληφθεί τότε όλη τη σημασία της. Οι διαπραγματεύσεις κράτησαν δύο εβδομάδες και αποσκοπούσαν στη διευκόλυνση της προέλασης των αγγλοαμερικανικών δυνάμεων προς Ανατολάς με τη μεταφορά των γερμανικών δυνάμεων από το δυτικό μέτωπο στο μέτωπο με τον Κόκκινο Στρατό. Εκ των υστέρων, κρίνοντας από τα ίδια τα γεγονότα, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα πως οι διαπραγματεύσεις εκείνες κατέληξαν σε συμφωνία. Η σοβιετική ηγεσία πάντως δεν αμφέβαλε καθόλου γι' αυτό. Μάλιστα ο Στάλιν, σε μήνυμά του προς τον Ρούσβελτ, στις 3/4/1945, ήταν απολύτως κατηγορηματικός: «Οι διαπραγματεύσεις - έγραφε7 - διεξήχθησαν και ετερματίσθησαν διά συμφωνίας με τους Γερμανούς, συμφώνως προς την οποίαν ο Γερμανός διοικητής εις το δυτικόν μέτωπον στρατάρχης Κέσσελριγκ εδέχθη να ανοίξη το μέτωπον και να αφήση να διέλθουν προς ανατολάς τα αγγλο- αμερικανικά στρατεύματα και οι Αγγλο-αμερικανοί υποσχέθηκαν αντ' αυτού να ελαφρύνουν διά τους Γερμανούς τους όρους της ανακωχής». Η πραγματικότητα στο πεδίο των μαχών ήταν αυτή που περιγράφει ο Στάλιν στο μήνυμά του προς τον Ρούσβελτ. Από τα τέλη Μαρτίου του '45 τα γερμανικά στρατεύματα στο δυτικό μέτωπο πέρασαν ουσιαστικά στο «συμβολικό» πόλεμο. Οι λίγες δυνάμεις που έμειναν εκεί παραδίδονταν χωρίς σοβαρή αντίσταση, ενώ ο κύριος στρατιωτικός όγκος μεταφέρθηκε στο ανατολικό μέτωπο, όπου ως το τέλος έδωσε σκληρότατες μάχες με το σοβιετικό στρατό8. Παρ' όλα αυτά τίποτα δεν ήταν σε θέση να φράξει το δρόμο του Κόκκινου Στρατού προς το Βερολίνο, αν και οι χιτλερικοί προσπάθησαν με κάθε δυνατό τρόπο, χωρίς βεβαίως να το καταφέρουν, να το παραδώσουν στους Δυτικούς. Η Μάχη του Βερολίνου Η επιχείρηση του Βερολίνου άρχισε στις 16 Απριλίου του 1945. Σε όλη τη ζώνη πυρός, ο εχθρός χρησιμοποίησε ένα εκατομμύριο άνδρες, 10.400 πυροβόλα και όλμους, 1.500 άρματα και αυτοκινούμενα βαρέα όπλα και 3.300 αεροπλάνα9. Το συγκρότημα του Βερολίνου αυτό καθ' αυτό αριθμούσε 200 περίπου χιλιάδες άνδρες, 3.000 κανόνια και όλμους, 250 άρματα μάχης και βαριά πολλαπλά ρουκετοβόλα10. Χωρίς αμφιβολία η πόλη είχε μετατραπεί σε μια ιδιαίτερα οχυρωμένη περιοχή. Τα στρατεύματα της πόλης τα διοικούσε ο ίδιος ο Χίτλερ, αν και διοικητής τους είχε οριστεί ο στρατηγός πυροβολικού Βάιντλινγκ. Από την πρώτη ημέρα της επίθεσης ο Κόκκινος στρατός διέσπασε την πρώτη γραμμή άμυνας του εχθρού κι άρχισε η μάχη για τη δεύτερη αμυντική γραμμή. Τις πρώτες τέσσερις ημέρες της επίθεσης στα στρατεύματα του 1ου Λευκορωσικού Μετώπου προχώρησαν 30 χιλιόμετρα σε έκταση μετώπου 70 χιλιόμετρα. Τα στρατεύματα του 1ου Ουκρανικού Μετώπου, που άρχισαν ταυτόχρονα την επίθεση, διέσπασαν τις εχθρικές γραμμές στις τρεις πρώτες ημέρες και προχώρησαν σε μια μεγάλη κυκλωτική κίνηση κατά των γερμανικών δυνάμεων νοτιότερα του Βερολίνου. Τα σχέδια του γερμανικού στρατηγείου να διατηρήσει την αμυντική γραμμή στους ποταμούς Οντερ και Νάισε, ώσπου να φτάσουν στο Βερολίνο τα αμερικανικά στρατεύματα απέτυχαν παταγωδώς. Εν τω μεταξύ μέσα στο Βερολίνο γίνονταν σκληρότατες οδομαχίες. Από τις 26 Απριλίου άρχισε ο κατακερματισμός της πόλης σε τμήματα. Στις 28 του μηνός το συγκρότημα του Βερολίνου κόπηκε σε τρία απομονωμένα τμήματα και η γερμανική διοίκηση έχασε την ικανότητα να διευθύνει τα στρατεύματά της. Δύο ημέρες μετά τα σοβιετικά στρατεύματα κατέλαβαν με έφοδο το Ράιχσταγκ και έστησαν στο θόλο του την Κόκκινη Σημαία της Νίκης. Την 1η Μαΐου του 1945 ανακοινώθηκε πως ο Χίτλερ αυτοκτόνησε. Στις 2 Μαΐου και ώρα 3 το μεσημέρι, τα γερμανικά στρατεύματα σταμάτησαν κάθε αντίσταση. Το Βερολίνο είχε πέσει. Λίγες ημέρες αργότερα ο πόλεμος στην Ευρώπη θα τελείωνε οριστικά και ο Στάλιν θα προέβαινε σε μια σύντομη ανακεφαλαίωσή του. «Πριν από τρία χρόνια - έλεγε ο Σοβιετικός ηγέτης στο διάγγελμά του στις 9 Μαΐου 194511 - ο Χίτλερ δήλωσε δημόσια πως μέσα στα καθήκοντά του περιλαμβάνεται και ο διαμελισμός της Σοβιετικής Ενωσης και η απόσπαση από αυτή του Καυκάσου, της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, των Βαλτικών και άλλων περιοχών. Δήλωσε ξεκάθαρα: "Θα εξοντώσουμε τη Ρωσία ώστε να μην μπορέσει ποτέ πια να σηκωθεί". Αυτό ήταν πριν τρία χρόνια. Δεν ήταν όμως τυχερό να πραγματοποιηθούν οι παράφρονες ιδέες του Χίτλερ. Η πορεία του πολέμου τις εξανέμισε. Στην πραγματικότητα έγινε κάτι εντελώς αντίθετο από αυτό που έλεγαν μέσα στο παραλήρημά τους οι χιτλερικοί. Η Γερμανία τσακίστηκε κατακέφαλα. Τα γερμανικά στρατεύματα συνθηκολογούν. Η Σοβιετική Ενωση πανηγυρίζει τη νίκη, αν και δεν ετοιμάζεται ούτε να διαμελίσει, ούτε να εκμηδενίσει τη Γερμανία». 1. Στρατάρχης Γ. Κ. Ζούκοφ: «Αναμνήσεις και Στοχασμοί», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», τόμος 2ος, σελ. 410.  2. «Αλληλογραφία Στάλιν - Τσώρτσιλ - Ατλη - Ρούσβελτ - Τρούμαν», εκδόσεις «Μέλισσα», τόμος Α` σελ. 348-349. 3. «Αλληλογραφία Στάλιν - Τσώρτσιλ - Ατλη - Ρούσβελτ - Τρούμαν», εκδόσεις «Μέλισσα», τόμος Α` σελ. 349. 4. Λ. Γιερεμέγιεφ: «Η Σοβιετική Ενωση στο Β` Παγκόσμιο Πόλεμο» εκδόσεις «Ζαχαρόπουλος», σελ. 115-116. 5. «Ο Β` Παγκόσμιος Πόλεμος 1939-1945», εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», τόμος 2ος, σελ. 310-311 και Λ. Γιερεμέγιεφ: «Η Σοβιετική Ενωση στο Β` Παγκόσμιο Πόλεμο» εκδόσεις «Ζαχαρόπουλος», σελ. 110. 6. Υπουργείον Αμύνης ΕΣΣΔ: «Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος», Σύνταξη: Γ. Α. Ντεμπόριν, Εποπτεία: Στρατηγός Ι. Ι. Ζούμπκοφ, εκδόσεις ΚΑΔΜΟΣ, Αθήνα 1959, τόμος Β`, σελ. 220-221. 7. «Αλληλογραφία Στάλιν - Τσώρτσιλ - Ατλη - Ρούσβελτ - Τρούμαν», εκδόσεις «Μέλισσα», τόμος β`, σελ. 200. 8. Υπουργείον Αμύνης ΕΣΣΔ: «Β` Παγκόσμιος Πόλεμος», εκδόσεις «20ός Αιώνας», σελ. 406. 9. Λ. Γιερεμέγιεφ: «Η Σοβιετική Ενωση στο Β` Παγκόσμιο Πόλεμο» εκδόσεις «Ζαχαρόπουλος», σελ. 122. 10. Υπουργείον Αμύνης ΕΣΣΔ: «Β` Παγκόσμιος Πόλεμος 1939-1945», εκδόσεις ΚΥΨΕΛΗ, τόμος Γ`, σελ. 95. 11. Ι. Β. Στάλιν: «Ο Μεγάλος Πόλεμος για την Πατρίδα», εκδόσεις «ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ», Αθήνα 1946, σελ. 136-137. πηγή: Ριζοσπάστης, Κυριακή 28 Απρίλη 2002, Γιώργος ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ====================================== Σύντομη Περιγραφή:  Γιώργος Πετρόπουλος Ηταν 30 Απριλίου του 1945 και ώρα 21.50 όταν ο επιλοχίας Μ. Α. Φ. Γιεγκόροφ και ο λοχίας Μ. Β. Καντάρια του σοβιετικού στρατού έστησαν την κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο, τη Σημαία της Νίκης, πάνω από τον κεντρικό Τρούλο του Ράιχσταγκ. Αμέσως μετά, ο διοικητής της 3ης στρατιάς κρούσης στρατηγός Β. Ι. Κουζνετσόφ, που παρακολουθούσε προσωπικά την ιστορική μάχη κατάληψης του Ράιχσταγκ, πήρε στο τηλέφωνο το κέντρο διοίκησης και ανακοίνωσε στο στρατάρχη Ζούκοφ: «Στο Ράιχσταγκ κυματίζει η κόκκινη σημαία! Ζήτω, σύντροφε στρατάρχη!».

Η εθνική ταυτότητα και οι αρνητές της !

Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΡΓΟΠΟΥΛΟΥ

[Πηγή: Ελευθεροτυπία, 02/05/2014]

Τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη υπονομεύονται σήμερα από δύο αναπάντεχες πλευρές: την «εξατομίκευση» και την «κοινοτικοποίηση». Στην πρώτη, συρρικνώνονται στο άτομο και στον ατομικισμό, ενώ ο άνθρωπος έχει επίσης συλλογικά δικαιώματα, την ένταξη σε ευρύτερα σύνολα και συλλογικές δράσεις. Το συνεταιρίζεσθαι και απεργείν αποτελούν επίσης μέρος των ανθρώπινων δικαιωμάτων. 

Η πολιτιστική ταυτότητα, η εθνική και εδαφική ακεραιότητα και ασφάλεια αποτελούν αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι τα εθνικά ζητήματα είναι πλέον παρωχημένα. Ωστόσο, εξ αιτίας τους, απειλείται σήμερα τρίτος παγκόσμιος πόλεμος.

Από την άλλη, για τις ποικίλες μειονότητες, κάποιοι αξιώνουν εξαιρέσεις από τους δημοκρατικούς κανόνες καθολικής ισχύος. Ακραία περίπτωση η μουσουλμανική «σαρία», που κάποιοι διεκδικούν για τη μειονότητά τους, σε απόκλιση από τους δημοκρατικούς νόμους του κράτους που ισχύουν για όλους. Με τη σημερινή έξαρση των ποικίλων «κοινοτισμών», υπονομεύεται ο νόμος της δημοκρατικής βούλησης και η κοινωνία κερματίζεται σε υποδιαιρέσεις με ξεχωριστούς νόμους για κάθε μία. 

Από αρχαιοτάτων χρόνων, οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν το «διαίρει και βασίλευε», προκειμένου να υποτάσσουν μειονότητες και πλειονότητες στο δικό τους νόμο. Στις τοπικές διενέξεις, που η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία υπέθαλπε, η ίδια υποστήριζε πάντα τον αδύναμο εναντίον του ισχυρού, προκειμένου να επιβάλλεται σε αμφοτέρους. Το αυτό έπραττε η γηραιά Αλβιών και συνεχίζουν σήμερα οι επίγονοί της.

Παράδοξο είναι ότι κάποιοι άνθρωποι της Αριστεράς υποστηρίζουν σήμερα μονόπλευρα τα δικαιώματα της κάθε «ετερότητος», ενώ ταυτόχρονα διαβάλλουν ως «εθνικιστικά» αυτά της δημοκρατικής πολιτείας για όλους. Με «αριστερή» αυτάρκεια και έπαρση, απορρίπτουν ως «εθνικισμό» την ανάγκη και το δικαίωμα των απλών ανθρώπων για ένταξη στην πλειονότητα, στο εθνικό σύνολο, ενώ παράλληλα ενθαρρύνουν την ένταξη σε μειονότητες, αφού το πρώτο κηρύσσεται «αντιδραστικό», ενώ το δεύτερο «προοδευτικό». Διαβεβαιώνουν πως ό,τι είναι «εθνικό» αποτελεί πλασματικό προϊόν του «βαθέος κράτους και των μυστικών υπηρεσιών», ενώ ό,τι «μειονοτικό» είναι «συμπαγές» και συνεπώς «γνήσιο». Φυσικά, συμπαγή πράγματα δεν υπάρχουν παρά μόνο στη φαντασία εμπόρων και μεταπρατών. Ακόμη και τα πλέον «συμπαγή» διαπερνώνται από αντιφάσεις μοιραίες και αξεπέραστες. 

Αν οι άρχουσες τάξεις και οι αντίστοιχες μυστικές υπηρεσίες χειραγωγούν τα φρονήματα των πολιτών, είτε «εθνικά» είτε «μειονοτικά», αυτό δεν συνεπάγεται ότι τα φρονήματα δεν υπάρχουν αφ' εαυτών. Δεν είναι λίγες φορές που τα εθνοτικά φρονήματα, είτε πλειονοτήτων είτε μειονοτήτων, συγκρούστηκαν με τις εξουσίες. Στο 19ο αιώνα, εθνικές διεκδικήσεις ωρίμασαν τις κοινωνικές συνειδήσεις. Οι πρωτοπόροι στα εθνικά ζητήματα ήσαν και στα κοινωνικά. Οι Ματσίνι (1805-1872) και Γκαριμπάλντι (1807-1882) στην Ιταλία, ο Χοσέ Μαρτί (1853-1895) στη Λατινική Αμερική. Στην Ελλάδα, οι ριζοσπάστες του19ου αιώνα, όπως ο Ρόκκος Χοϊδάς (1830-1890), συγκρούστηκαν με τις εξουσίες, τόσο στα εθνικά όσο και στα κοινωνικά ζητήματα. Το ΕΑΜ στην Κατοχή συνδύασε την εθνική ευαισθησία με την κοινωνική. Ακόμη, η Παρισινή Κομμούνα (1871), κορυφαίο κοινωνικό γεγονός, από την εθνική ταπείνωση προέκυψε, λόγω της εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων μέχρι το Παρίσι και ως λαϊκή καταγγελία της παράδοσης της γαλλικής άρχουσας τάξης στους κατακτητές. 

Μπορεί ο εθνικισμός να θεωρείται «ύποπτος», ως προϊόν «σκοτεινών» διεργασιών, όμως η εθνική συνείδηση και τα εθνικά προβλήματα υπάρχουν ως φαινόμενα αφ' εαυτών, χωρίς αναγκαστικά να χειραγωγούνται από μυστηριώδη κέντρα. Αλλωστε, επειδή αφ' εαυτών διατηρούν υψηλή λαϊκή ευαισθησία, γι' αυτό προσφέρονται σε δημαγωγική εκμετάλλευση από «εθνικιστικής» πλευράς, αλλά εξ ίσου, και όχι λιγότερο, από «αντι-εθνικιστικής». Οι κάτοικοι κάθε χώρας, ανεξαρτήτως εθνικής προέλευσης, γλωσσικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών χαρακτηριστικών, έχουν αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα στη δημοκρατική ισονομία, ισοπολιτεία, κοινωνική σταθερότητα, εδαφική ακεραιότητα για το σύνολο των πολιτών. 

Οσο διαβλητή είναι η οικειοποίηση αυτού του δικαιώματος από την πλευρά του «εθνικισμού», ο οποίος επενδύει στην παθολογία ενός ιστορικού και αναφαίρετου ανθρώπινου δικαιώματος, άλλο τόσο διαβλητή είναι η απόρριψη αυτού του δικαιώματος στην εποχή μας, με εφαλτήριο τη «μετανεοτερικότητα» και την υπέρβαση των «μεγάλων αφηγήσεων». Οι τελευταίες υπήρξαν πάντοτε στο παρελθόν και θα υπάρχουν στο μέλλον, έστω και εάν μεταβάλλονται σε μέγεθος. 

Οταν σήμερα η Αριστερά προασπίζεται τη «συνοχή του κοινωνικού ιστού», αυτό τι άλλο σημαίνει, εάν όχι την υπεράσπιση των κοινωνιών και των εθνών, που σήμερα διαμελίζονται από το νεοφιλελευθερισμό; 

Οπως εσημείωνε ο ιστορικός ηγέτης του σοσιαλισμού Ζαν Ζορές (1859-1914), ο προλετάριος που χάνει τα πάντα, αναδιπλώνεται μοιραία στο έσχατο που του απομένει: στο σύνολο των ομοίων του, στην πατρίδα, στην κοινωνία, στην εθνική ταυτότητα. Οι προλετάριοι έχουν πατρίδα, επειδή δεν έχουν τίποτε άλλο, το κεφάλαιο δεν έχει, επειδή έχει όλα τα άλλα. Το παρελθόν δεν είναι παρωχημένο, αλλά πάντοτε παρόν. Ο ίδιος συμπλήρωνε: ο προλεταριακός δι-εθνισμός προϋποθέτει όχι την κατάργηση των πατρίδων, αλλά την υπεράσπισή τους: αλληλεγγύη μεταξύ προλετάριων όλων των χωρών, όχι του κόσμου γενικά. 

Εάν αγνοηθούν οι χώρες, τα έθνη, ο δι-εθνισμός αποβαίνει κενή λέξη. Το προλεταριάτο, ετόνιζε ο Μαρξ, δεν προασπίζεται μόνον το συμφέρον του, αλλά αναδεικνύει ότι αυτό ταυτίζεται με το συμφέρον ολόκληρης της κοινωνίας. 

Οσάκις η Αριστερά αναλαμβάνει τον πατριωτισμό, ηγεμονεύει. Οσάκις τον αποποιείται, εύκολα διαβάλλεται ως «συντεχνιακή». 

Εάν η «πατρίδα» και η «ταυτότητα» θεωρηθούν απατηλά «ιδεολογήματα» μεγάλων αφηγήσεων, γιατί το αυτό να μην ισχύει επίσης για το μέγιστο ιδεολόγημα της «αποϊδεολογικοποιημένης» εποχής μας: την υποθετική, δυσλειτουργική και κατ' εξοχήν προβληματική, ακόμη και για τον καπιταλισμό, «παγκοσμιοποίηση»;

kvergo@gmail.com

Καλήν ΑΝΑΣΤΑΣΗ Καρδαμαίοι! Καλήν ΑΝΑΣΤΑΣΗ Έλληνες! Καλήν ΑΝΑΣΤΑΣΗ Πατρίδα

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ τής Ελλάδος καί τών Ελλήνων δέν θά έχει τέλος, εάν δέν ΓΚΡΕΜΙΣΟΥΜΕ  τούς αρχιδωσίλογους "ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ" τής Οκάς, τά ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ  ΤΟΜΑΡΙΑ τών ΝΤΑΒΑΤΖΗΔΩΝ καί τής διαπλοκής, καί τούς εξωνημένους αρουραίους τής "δημοσιογραφικής

πορνείας"!
ΕΛΛΗΝΕΣ!  Ψηλά τό κεφάλι! Ούτε βήμα πίσω! Νά γκρεμίσουμε τούς φανερούς ( καί κυρίως τούς ΚΡΥΦΟΥΣ !) πολιτικούς λωποδύτες, που οι μέν αδιστάκτως συντρίβουν, οι δέ, κρυπτόμενοι καί υπογείως, βοηθούν τούς πρώτους νά συντρίψουν, τόν Ελληνικόν  Λαόν καί τόν Ελληνισμόν!  
  Οι εκλογές, που έρχονται, είναι ΑΝΙΚΑΝΕΣ νά συντρίψουν από μόνες τους τούς ΔΥΝΑΣΤΕΣ  τής ΕΛΛΑΔΟΣ. 
 Μπορούν, όμως, νά ανοίξουν τόν δρόμο γιά ΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ  ΤΟΜΟΥ ΜΑΣ ! 
Τό Αναστάσιμο φώς, άς γίνει ο ΣΠΙΝΘΗΡΑΣ  τής επερχόμενης ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ! 
Ο καθείς εφ' ώ ετάχθη! 
----------------------------------------------

Merkel, raus aus Griechenland ( Έξω η Μέρκελ από τήν Ελλάδα)- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ ( Keine Nachrichten in DEUTSCHE BESETZUNG)!

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΝΕΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ!  
ΚΑΘΟΛΙΚΟ ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ.

  
ΠΡΙΝ ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΕΝΑ ΠΡΟΪΟΝ, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΤΟΥ. 
ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ, ΣΤΕΊΛΤΕ ΤΟ ΣΤΌ ΔΙΑΟΛΟ!
ΕΞΩ  ΟΙ ΟΥΝΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΖΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ! 

Nazis  und Merkel, raus  aus Griechenlad! 

Το Μήνυμα του ’21: «ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ! ΗΛΘΕ Η ΩΡΑ»

Το σύνθημα αυτό έδωσαν τα εκατομμύρια των Ισπανών που ξεχύθηκαν στους δρόμους, στο κέντρο της Μαδρίτης, από κάθε γωνιά της Ισπανίας: «Πορείες για την Αξιοπρέπεια»…
 
«Στους δρόμους! Ήρθε η ώρα», σάλπισε το «Μανιφέστο των πορειών της Αξιοπρέπειας», με τα συνθήματα που συμπυκνώνουν τα μεγάλα αιτήματα της εποχής:

«Όχι στην πληρωμή του χρέους
Ούτε μια περικοπή παραπάνω
Έξω οι κυβερνήσεις της τρόικας
Ψωμί, δουλειά και στέγη για όλους και όλες»

Κοινωνικά (ταξικά) αιτήματα κλασσικά, αλλά προσαρμοσμένα στην εποχή του ΥΠΕΡ-εθνικού ιμπεριαλισμού, στην εποχή της ΕΕ και του ευρώ, στην εποχή της τρόικας: Στην εποχή του 4ου Ράιχ…

Κοινωνικά αιτήματα που ξαναφέρνουν στην επικαιρότητα των αγώνων και τα ΕΘΝΙΚΑ αιτήματα: Την Απελευθέρωση και Ανεξαρτησία των εθνικών κρατών και κοινωνιών από τις «δαγκάνες» κάθε τρόικας, από τον οδοστρωτήρα της Νέας Τάξης που ισοπεδώνει και καταλύει τις εθνικές υποστάσεις των κοινωνιών, που υπονομεύει και διαλύει τους συνεκτικούς ιστούς των λαών και μετατρέπει τα έθνη-κράτη σε προτεκτοράτα και τους λαούς σε πολυπολιτισμικές αγέλες…

«Στους δρόμους! Ήρθε η ώρα». Αυτό είναι το ιστορικό μήνυμα σήμερα. Ένα μήνυμα που ζωντανεύει το αγωνιστικό μήνυμα του ’21: «Ελευθερία ή Θάνατος», «Αξιοπρέπεια ή Θάνατος», «Αγώνας για τη ζωή ή σκλαβιά και υποταγή στο 4ο Ράιχ»…

Στην Ελλάδα έχει καθυστερήσει, δραματικά, αυτή η ώρα: Όλοι στους δρόμους!

Εδώ η βαρβαρότητα και η μοχθηρία των νέων αποικιοκρατών έχουν πάρει μακάβριες διαστάσεις, βρισκόμαστε υπό ΚΑΤΟΧΗ και ακόμα περιμένουμε «Μεσσίες» και «θαύματα»…

Ένας είναι ο «Μεσσίας» και μία η «υπερδύναμη»: ο λαός στο δρόμο…

Στους δρόμους, λοιπόν, ήρθε η ώρα…

Για να μην ακούμε το Σαμαρά και τα άλλα δωσίλογα ανδρείκελα να μας εμπαίζουν ασύστολα για «νέα Ελλάδα», για «εποχές ανάπτυξης» κ.λπ, την ώρα που παίζουν το θάνατό μας: Το ΤΕΛΟΣ μας…

Η ισπανική 22η Μαρτίου ας γίνει η αναφορά μας…

Και η 25η Μαρτίου η επαναστατική έμπνευση και το λάβαρό μας…

ΗΛΘΕ Η ΩΡΑ!
-----------------------
Πηγή

Ουκρανία: το τέλειο πραξικόπημα της Υπερεθνικής Ελίτ !

Toυ ΤΑΚΗ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ 

Στην Ουκρανία, η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) που διαχειρίζεται την Νέα Διεθνή Τάξη, η οποία θεμελιώνεται, στο οικονομικό επίπεδο, στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση και, στο πολιτικό, στις κατά τόπους Κοινοβουλευτικές Χούντες, οι οποίες αποτελούν μια παρωδία αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας» (ενώ και η ίδια είναι παρωδία της πραγματικής άμεσης δημοκρατίας) επέτυχε, μέσα σε λίγους μήνες, το τέλειο πραξικόπημα.

Δηλαδή, όπως φαίνεται τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές, την προσεχή αλλαγή καθεστώτος με τη μέθοδο της ψευδο-«επανάστασης» που τελειοποίησε στην Αραβική «Άνοιξη».

Έτσι, μέσα στις πρώτες δυο δεκαετίες απο τότε που δημιουργήθηκε η άτυπη αυτή Υ/Ε, μια σειρά καθεστώτων που αντιστέκονταν στην ενσωμάτωση τους στη ΝΔΤ έχουν ήδη ανατραπεί (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη) ή είναι υπό ανατροπή (Ουκρανία, Συρία), ενώ παρόμοιες διαδικασίες έχουν ξεκινήσει στη Βενεζουέλα και άλλα πραγματικά αντιστεκόμενα καθεστώτα όπως η Βολιβία ―σε αντίθεση με τα καθεστώτα της εκφυλισμένης Αριστεράς (Βραζιλία, Αργεντινή κλπ) που είναι ήδη ενσωματωμένα στη ΝΔΤ, με κυβερνήσεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα έγινε φανερό ότι δεν απαιτούνται πια τα παλιά στρατιωτικά πραξικοπήματα που αποκάλυπταν την πραγματική φύση των δυτικών καθεστώτων και δικαίωναν τις παλιές ριζοσπαστικές θεωρίες ότι η αστική «δημοκρατία» δεν είναι παρά ένα επικάλυμμα που, όταν το αστικό καθεστώς κινδυνεύει, δεν έχει κανένα πρόβλημα να το παραμερίσει για ένα χρονικό διάστημα μέχρι να συντρίψει το λαϊκό κίνημα για πολλές δεκαετίες (τελευταίο παράδειγμα αυτό της Χιλής).

Για πρώτη φορά στην Ιστορία, οι ελίτ έχουν σφετεριστεί ακόμη και την ίδια την έννοια και την μέθοδο της επανάστασης για την επιτυχία των δικών τους σκοπών.

Με δεδομένο τον καθολικό πια έλεγχο της πληροφόρησης από την Υ/Ε και τις ντόπιες ελίτ που παίζουν ρόλο νομάρχη της, αλλά και τον ρόλο της σημερινής «Αριστεράς», η οποία, ενώ στο παρελθόν έπαιζε ένα απομυθοποιητικό ρόλο των συστημικών ΜΜΕ, σήμερα κατά κανόνα είναι και αυτή ενσωματωμένη στην ΝΔΤ και απλώς παρουσιάζει ταυτόσημες αναλύσεις με αυτές των ελίτ, (χρωματισμένες με ροζ, κόκκινο, μαύρο κ.λπ., ανάλογα με την ιδεολογική κατεύθυνσή της), το αποτέλεσμα είναι μια γενικευμένη σύγχυση, όπως ακριβώς επιδιώκει και η Υ/Ε για να κάνει άνετα την «δουλειά» της.

Ας δούμε όμως συνοπτικά, όσο επιτρέπει ο χώρος, πώς στήθηκε το τέλειο πραξικόπημα της Υ/Ε στην Ουκρανία.

Τον περασμένο Νοέμβρη, όπως μάθαμε από τα ΜΜΕ της Υ/Ε, ξεκίνησε μια υποτίθεται αυθόρμητη ειρηνική «επανάσταση», όταν ο νόμιμα εκλεγμένος πρόεδρος της χώρας Γιανουκόβιτς, ένας διεφθαρμένος επαγγελματίας πολιτικός της μετά-σοβιετικής γενιάς που εξέφραζε όμως περισσότερο το Ρωσόφιλο ανατολικό τμήμα της χώρας, σε αντίθεση με τους Τιμοσένκο και Γιουσένκο που εξέφραζαν το παραδοσιακά δυτικόφιλο τμήμα της Ουκρανίας, αρνήθηκε να υπογράψει την συμφωνία σύνδεσης της χώρας με την ΕΕ. Και αυτό, όχι τόσο γιατί αγωνιούσε ότι σε παραμονές χρεοκοπίας της Ουκρανίας αυτό θα οδηγούσε τα λαϊκά στρώματα σε ανάλογη οικονομική καταστροφή με την Ελληνική, αλλά κυρίως γιατί ήξερε ότι αυτό θα ήταν ο πολιτικός του τάφος.

Όμως, η Υ/Ε ήταν απόλυτα προετοιμασμένη γι’ αυτό το ενδεχόμενο, ξέροντας την αντίδραση της Ρωσικής ελίτ, η οποία δεν είναι μεν αντικαπιταλιστική, αλλά και δεν αντιδρά απλώς σαν εναλλακτικός ιμπεριαλισμός, όπως υποστηρίζουν απηρχαιωμένες Μαρξιστικές» αναλύσεις.

Η Ρωσική ελίτ υπό τον Πούτιν, εκφράζει συγχρόνως ένα πελώριο εθνικιστικό κίνημα που ενώνει από εθνικιστές και ορθόδοξους μέχρι πραγματικούς κομουνιστές και ελευθεριακούς, σε ένα άτυπο παλλαϊκό μέτωπο κατά της παγκοσμιοποίησης.

Φυσικά η Ρωσική ελίτ δεν συμμερίζεται τους στόχους του μετώπου αυτού στον βαθμό που απαιτούν πλήρη ρήξη με τη ΝΔΤ, γιατί ο πραγματικός στόχος της είναι να κατακτήσει ισότιμη θέση μέσα στην Υ/Ε με τα άλλα μέλη της, ενώ βέβαια η Υ/Ε, από την εποχή του Γέλτσιν, είχε σχεδιάσει για τη Ρωσία το ρόλο ενός υποτελούς μέλους, σε σχέση εξάρτησης και όχι αλληλεξάρτησης.

Έτσι, μια οργανωμένη, και χρηματοδοτούμενη από την Υ/Ε, «πρωτοπορία» μερικών εκατοντάδων αρχικά ανθρώπων, στους οποίους πρωτοστατούσαν πραγματικοί νεοναζιστές, με πραγματικά τάγματα εφόδου και όπλα, κατέβηκε στους δρόμους, στην αρχή ειρηνικά, όπως ακριβώς συνέβη στη αρχή και στη Συρία, πλαισιώνοντας όμως σταδιακά όλο και περισσότερους, αστούς κυρίως, δυτικόφιλους Ουκρανούς.

Όπως είναι άλλωστε γνωστό η Ουκρανία έγινε ενιαίο κράτος, για πρώτη φορά στην Ιστορία της, μόλις το 1939, με το δυτικό γεωγραφικά τμήμα της να έχει παραδοσιακές και πολιτιστικές σχέσεις με τη δύση, ενώ το ανατολικό με τη Ρωσία.

Όταν κατόπιν η ρωσική ελίτ πρόσφερε ένα γενναιόδωρο πρόγραμμα βοήθειας που θα απομάκρυνε τον κίνδυνο Ελληνικής καταστροφής, χωρίς απώλεια της κυριαρχίας της χώρας, ο Γιανουκόβιτς φυσικά το δέχθηκε αμέσως.

Μέχρι τη συνάντηση των ηγετών ΕΕ και Γιανουκόβιτς στο Βίλνιους στο τέλος Νοέμβρη, οπότε η Ευρω-ελίτ αποφάσισε γενική επίθεση βλέποντας ότι το καθεστώς Γιανουκόβιτς δεν συμμορφωνόταν, οι διαδηλώσεις ήταν ακόμη βασικά ειρηνικές.

Τότε, όμως, η νεοναζιστική ένοπλη πρωτοπορία πλαισίωσε μεγάλο συλλαλητήριο, όπου η ίδια επιδόθηκε σε επιθέσεις με μπουλντόζες , μολότοφ και παρόμοια «ειρηνικά μέσα» κατά κυβερνητικών κτιρίων.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της ΕΕ (και τις ΗΠΑ φυσικά) η κατάληξη θα ήταν βέβαια σωροί νεκρών διαδηλωτών και πιθανότατα επιβολή κατάστασης ανάγκης.

Ο Γιαννουκόβιτς όμως, μη θέλοντας να κόψει τις γέφυρες με την Υ/Ε, δεν έκανε τίποτα από αυτά. Η μεγάλη «καταστολή» επομένως που ισχυρίζεται η εκφυλισμένη «αριστερά» (βλ. άρθρο Κ.Σ., «Ε», 19/2/2014) είναι άλλος ένας μύθος μιας «αριστεράς» που υποστήριξε κάθε στημένη «εξέγερση» της Υ/Ε από τη Λιβυκή , μέχρι την Ουκρανική.

Η πολιτική αυτή συνεχών υποχωρήσεων του Γιανουκόβιτς συνεχίστηκε μέχρι χθες, όταν η οργανωμένη πρωτοπορία, πιθανώς με την συμμετοχή και ξένων πρακτόρων «ελεύθερων σκοπευτών» (ακριβώς όπως στη Συρία) προέβη σε αιματοκύλισμα για να δοθεί η αφορμή για τη σημερινή διαγραφόμενη παράδοση του καθεστώτος στην ΕΕ, που θα συντελεστεί με τις εκλογές σε λίγους μήνες, στο σημερινό κλίμα τρομοκρατίας, και την ...πανηγυρική επανεκλογή της Τιμοσένκο...

 ---------------------
Σημείωση τού " Καρδαμάς" :  Είναι σημαντικό νά παρατηρήσει ο Αναγνώστης τήν φωτογραφία, διά τής οποίας  συνοδεύεται τό άρθρο ( επάνω) :  " διαδηλωτές"  καί "διαμαρτυρόμενοι", ντυμένοι μέ ΜΠΟΥΦΑΝ, που έχουν τήν Γερμανική σημαία, καί κρατώντας τσεκούρια!!!!  Ποιός εμίλησε γιά Πράκτορες τού κερατά; 
ΠΗΓΗ:
http://inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_02_23.html
http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/
www.periektikidimokratia.org

http://resaltomag.blogspot.gr/2014/02/blog-post_23.html#more 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ! Kαί τό 2014 μέ Ἐλεύθερη Πατρίδα, μέ Ἐλεύθερη τήν Ἑλλάδα!

 

( Ἀπό τό Ἀναγνωστικόν  τῆς Γ΄ Δημοτικοῦ. 

Ἀγγελικῆς Βαρελᾶ. ΟΕΔΒ, 1977)

Πρίν ἀκόμη τό σχολεῖο ἁλωθῆ ἀπό  τούς ἐθνομηδενιστές καί τούς ἀπάτριδες, ὅταν ἀκόμη τό σχολεῖο ἐδίδασκε ἦθος, ἀρχές καί ἀγάπη πρός  τήν Πατρίδα! 

Ὅταν ἐδίδασκε τήν ἀγάπη πρός τόν πλησίον μαζί μέ τήν ἀγάπη πρός τήν Οἰκογένεια καί τήν Πατρίδα, καί ὄχι ἐναντίον τους! 

Ἀδέλφια, Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα καί μέ ΥΓΕΙΑ!

Ἀδέλφια, Χρόνια Πολλά, Καλά Χριστούγεννα καί μέ ΥΓΕΙΑ!

Δέν χάνουμε τήν αἰσιοδοξία μας!
Οἱ δυνάμεις τοῦ σκότους καί τοῦ ἐγκλήματος, πού "κυβερνούν" τόν τόπον μας, θά συντριβοῦν ἀπό τίς ἀστείρευτες δυνάμεις τοῦ λαοῦ. Ὁ καιρός γάρ ἐγγύς!
Καλή Λευτεριά, ἀδέλφια!
........................................................

ΔΗΜΕΥΟΥΝ ΤΑ ΧΩΡΑΦΙΑ ΜΑΣ !

  Εἰσαγωγικόν Σχόλιον τοῦ " Καρδαμᾶς"
Τό ἱστολόγιον αὐτό δέν συνηθίζει νά ἀναδημοσιεύει ἄρθρα Ἑλλήνων πολιτικῶν.   
Πολύ, δέ, περισσότερον, ὅταν πρόκειται γιά ἄρθρα πολιτικῶν, οἱ ὁποῖοι, ἀνήκοντες στούς δύο μεγάλους ὀλετῆρες τῆς πατρίδος μας, Πασόκ ἤ Ν.Δ., ἔχουν τεράστιες εὐθύνες γιά τήν καταστροφή καί τήν κατάντια, εἰς τίς ὁποῖες ὁδήγησαν τήν πατρίδα μας τά κόμματά τους.  
Σήμερα, ὅμως, θά προβοῦμε σέ μίαν ἐξαίρεση. Καί τοῦτο, διότι τό ἄρθρο, πού ἀκολουθεῖ, πιστεύουμε, ὅτι "μιλάει" στήν καρδιά καί στήν ψυχή κάθε Ἕλληνα. Καί ἀκόμη  διότι τά ἀνθρώπινα πράγματα, πού "μιλᾶνε" στίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων,  πιστεύουμε, ὅτι ἀποτελεῖ τήν βαρυτάτην ὕβρη, νά  "μετρῶνται"  μέ τίς μίζερες λογιστικές μεθόδους. 
Τό ἄρθρο τοῦ γνωστοῦ πολιτικοῦ, Βύρωνος Πολύδωρα, πού ἀκολουθεῖ,  ἀξίζει νά διαβασθῆ καί νά μελετηθῆ ἀπό κάθε Ἑλληνα. Ὁ ἀναγνώστης θά συνειδητοποιήσει, τότε, τό τεράστιο μέγεθος τῆς καραστροφῆς, εἰς τήν ὁποίαν ὁδηγοῦν τόν τόπον μας οἱ ἀρχιδωσίλογοι, Σαμαρᾶς καί Βενιζέλος, πού παριστάνουν τούς "κυβερνῆτες" τῆς ταλαίπωρης καί δυστυχισμένης χώρας μας, ἐνῶ δέν ἀποτελοῦν τίποτε ἄλλο παρά ἐξωνημένα ἀνδρείκελα τῶν διεθνῶν τοκογλύφων, τοῦ σιωνιστικοῦ "λόμπυ", τῶν γερμανο-ναζί καί τοῦ 4ου  γερμανικοῦ  Ράϊχ, καί τοῦ βάρβαρου ὁλοκληρωτικοῦ καπιταλισμοῦ.
Διαβάστε τό ἄρθρο: 

      "   "ΔΗΜΕΥΟΥΝ"    ΤΑ    ΧΩΡΑΦΙΑ  ΜΑΣ ! 

του Βύρωνα Γ. Πολύδωρα

Τα χωράφια των Ελλήνων δεν είναι φορολογητέα ύλη. 
Είναι συστατικό ζωής. Του Έλληνα. Και απόδειξη της ιστορικής επιβίωσής του.
 Είναι όρος και όριον και ορισμός. Του ελεύθερου Έλληνα.  
Δεν είναι μόνον απλή μνήμη και ανάμνηση.  Είναι μνήμα των προγόνων του.
Δεν είναι στοιχείο της λογιστικής. Είναι «στοιχειό» της ψυχής και λογισμός του νου. Του Έλληνα.
Είναι η ίδια η χώρα μας στο χαϊδευτικό υποκοριστικό της: Χωράφι. Όχι «αγροτεμάχιο», πράγμα που είναι κάτι διάφορο, που καταχρηστικά υπάρχει όχι ως χωράφι, κτήμα ή περιβόλι, αλλά ως μέτρο και μέσο εξωαγροτικής συναλλαγής. Όχι τέτοια τεχνάσματα.

Και για να δουν οι αρμόδιοι το βαθμό της βαρβαρότητας της πράξεως ας πουν την αλήθεια ή ας επιγράψουν τον νόμο με το όνομά του – αν το τολμούν – ήτοι, «φορολογία χωραφιών». Θα εννοήσουν τότε την ηθική διαφορά!

Στα χωράφια βρίσκει κανείς το εμπράγματο νόημα του Σαλαμίνειου παιάνα που μας παραδίδει ο Αισχύλος, ο οποίος πολέμησε εκεί και τον τραγούδησε ο ίδιος:

«Ω παίδες Ελλήνων, ίτε, Ελευθερούτε πατρίδα, 
ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας,
θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων•
  νυν υπέρ πάντων αγών»!

 (Ω παίδες Ελλήνων, εμπρός να κρατήσετε ελεύθερη την πατρίδα, τα παιδιά μας, τις γυναίκες μας, τα ιερά των θεών των πατέρων μας, και τους τάφους των προγόνων μας,τώρα, για όλα αυτά ο αγώνας!)

Είναι το απόλυτο περιεχόμενο της προαιώνιας απάντησης «Μολών λαβέ»! 

Είναι το «γιατί» στο «ΟΧΙ» του ’40, που αναμνησθήκαμε και ετιμήσαμε σήμερα και πάντα (όσοι Έλληνες, πλην βεβαίως των αδιάφορων «κοσμοπολιτών» συγκατοίκων μας).

Δεν είναι μόνον η κυριότητα του μέρους, του απειροελάχιστου μεριδίου της χώρας. Δηλαδή του απόλυτου εμπράγματου δικαιώματος του ασκουμένου με εξουσία «κατ’ αρέσκειαν» που ανήκει πατροπαράδοτα και κληρονομικώ δικαίω και εξ αίματος σε έναν Έλληνα και όχι σε κάποιον ξένον, ίσως και ανώνυμο λόγω funds αγοραστή.

 Είναι η ψυχική σύνδεση του Έλληνα με την έννοια του Συνταγματικού δικαίου «εδαφική ακεραιότητα». Μέσω του χωραφιού η έννοια αυτή δεν είναι κούφια. Γίνεται μεστή περιεχομένου.

Δεν συνδέεται ο Έλληνας πολίτης με την πατρίδα του μέσω του «τραπεζικού του λογαριασμού» ή έστω του διαμερίσματος σε πολυκατοικία ή και του «estate» ή της «farm» ή της hacienda (αγγλοσαξωνικού ή αμερικανικού ή του λατινομεξικάνικου τύπου ιδιοκτησίας αντίστοιχα).  Αλλά συνδέεται με την πατρίδα του μέσω του χωραφιού του, στο χωριό του, στον τόπο των προγόνων του.

Και ας είναι αυτό μη μετρημένο σε στρέμματα, αλλά απλά οριοθετημένο με τα σύνορα του όμορου, του διπλανού του, και ας είναι χωρίς συμβόλαια, αλλά αποκτημένο όχι απλά διά χρησικτησίας αλλά με έναν άλλο πιο ισχυρό τρόπο κτήσεως κυριότητας, την πατροπαράδοτη και παμπάλαια χρήση (vetustas), και ας είναι άγονο και ας είναι χέρσο και ας είναι ακαλλιέργητο και ας είναι εγκαταλελειμμένο και ας είναι λογγωμένο. 

  Αυτός είναι ο ιερός δεσμός. Είναι η ιερή ουσία που σαν τον ιερό άρτο «μελίζεται και διαμερίζεται, μη διαιρούμενος, ο πάντοτε εσθιόμενος και μηδέποτε δαπανώμενος, αλλά τους μετέχοντας αγιάζων».  Αυτή είναι η σχέση μας.

Όσοι δουλοπάροικοι στα λατιφούντια, στα μεγάλα φεουδοτιμάρια της Ευρώπης, μας θεωρούν ομοίους τους κάνουν λάθος. Είμαστε ανόμοιοι. Διαφέρουμε.

Εκείνοι βρέθηκαν ως πράγμα (res) στο κτήμα του αφέντη.

Εμείς καταφύγαμε στο χωράφι που εκχερσώσαμε στα βουνά μας με τα νύχια μας, ούτε καν με τις αξίνες, για να βρούμε εκεί καταφύγιο επιβίωσης και ελευθερίας.

 Από αυτά τα χωράφια – να μην ξεχνάμε – ετράφησαν οι επαναστάτες του 1821, οι πολεμιστές των Βαλκανικών πολέμων, της Μικρασίας, του 1940 και της Εθνικής Αντίστασης! Από καμμιά άλλη επιμελητεία δεν ανετράφησαν, δεν έφαγαν ψωμί. Τα χωράφια της υπαίθρου χώρας «έζησαν» και τους καταφυγόντες εκεί στην «Κατοχή» Αθηναίους και μέτοικους στις πόλεις. Τους περίμεναν όχι με την αφθονία των αγαθών αλλά με τα ελάχιστα (των θαυματουργών «πέντε άρτων», με την πολλαπλασιαστική τους δύναμη διατροφής). Και τους περιμένουν πάντα για να τους ζήσουν ξανά σε ώρα ανάγκης. Ο τόπος της ψυχολογικής ασφάλειάς τους. Το δυνητικό τους καταφύγιο. 

Αυτά τα χωράφια επιχειρούν τώρα να τα δημεύσουν μέσω της φορολογίας, μολονότι κάτι τέτοιο είναι προδήλως αντισυνταγματικό. Το άρθρο 17 του Συντάγματος λέει: «Η ιδιοκτησία τελεί υπό την προστασία του Κράτους και κανένας δεν την στερείται παρά μόνο για δημόσια ωφέλεια ύστερα από αποζημίωση…». Δεν λέει ύστερα από δήμευση μέσω φορολογίας! Πώς το κρίνει κανείς αυτό, δεδομένου ότι το Κράτος ούτε έσοδα δεν θα μπορέσει να εισπράξει από τη φορολογία αυτή;

 Σημειώνεται εν παρόδω ότι πουθενά στην Ευρώπη ή στον ελεύθερο δημοκρατικό κόσμο δεν φορολογείται γη ή άλλη ακίνητη περιουσία που δεν αποφέρει εισόδημα. Το εισόδημα πάντα φορολογείται. Τότε γιατί το κάνουν; Απλά, για να αποκόψουν τους Έλληνες από τις ρίζες τους. Ώστε ο άνεμος του πειράματος της παγκοσμιοποίησης να τους πάρει και να τους σηκώσει και να τους διώξει μακρυά. Και να μείνει έτσι μια χώρα ακατοίκητη. Ή κατοικούμενη από ξένους και μετανάστες αλλόφυλους – απολογούμαι γιατί είμαι τόσο «βλάσφημος» και μιλώ τη γλώσσα του μη πολιτικώς ορθού – ή από κοσμοπολίτες, νεοείσακτους καταληψίες μέσω funds!

Έχει λεχθεί μέσα στη θύελλα μια φράση. Πολύ αληθινή. Σαν αίμα.  «Εμείς το μόνο που διαθέτουμε είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας.  Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε».

Ας εννοήσουν οι κυβερνώντες – εάν μπορούν – το νόημα και τις αλήθειες των παραπάνω σκέψεων. Η διαδικασία φορολόγησης των χωραφιών μας και της κατ’ ακολουθίαν τελικής πτωχοποίησης, ακόμη και της μετάλλαξής μας σε ακτήμονες και σε ανέστιους-αστέγους, θα μπορούσε να περάσει όπως έχει προ αιώνων (όχι σήμερα) περάσει στους «πολίτες» της Ευρώπης ή όπως είχε περάσει στους «πολίτες» του υπαρκτού σοσιαλισμού, αν δεν είχαμε μάθει εμείς να ζούμε με όσια και ιερά. Αν δεν είχαμε το δικό μας εικονοστάσι (αξιών και συμβόλων) εκεί, στο χωράφι του χωριού μας, συνυπάρχον με την ίδια την ύπαρξή μας ως λαού.

Λαός σημαίνει, ας λεχθεί στο σημείο αυτό, βραχάνθρωπος, δηλαδή αυτοφυής, αυτόχθων πολίτης.

 Τώρα, και πάντοτε όσο υπάρχουν ακόμη Έλληνες, η φορολόγηση-δήμευση των χωραφιών μας δεν περνάει.

Ας το καταλάβουν καλά! Όσο γίνεται πιο γρήγορα, τόσο πιο καλά. Για την κοινωνική ειρήνη και συνοχή "!- 
Πηγή

Ἡ Ἑλλάς τοῦ ΟΧΙ ! ( 1940-44)

Μορφωτικὸς καὶ Πολιτιστικὸς       Σύλλογος Καρδαμᾶ           « Κωστῆς  Παλαμᾶς »		Καρδαμᾶς, 25 Ὀκτ.  2013 Ἀριθ. Πρωτ. 10 ΠΡΟΣ   τοὺς κατοίκους  Καρδαμᾶ
Γραφεῖα: Παλαιὸν Δημοτικὸν Σχολεῖον Καρδαμᾶ 27200     Καρδαμᾶς  Ἠλείας Τηλ.  Κινητὰ:  697-8197763, 697-6148082 Ἠλεκτρον. Ταχυδρομεῖον: efkardamas@yahoo.gr

Ἡ Ἑλλὰς τοῦ ΟΧΙ (1940-44)

«Αἱ ἰταλικαὶ στρατιωτικαὶ δυνάμεις προσβάλλουσιν ἀπὸ τῆς 05:30 ὥρας τῆς σήμερον τὰ ἡμέτερα τμήματα προκαλύψεως τῆς Ἑλληνοαλβανικῆς Μεθορίου.    Αἱ ἡμέτεραι δυνάμεις ἀμύνονται τοῦ Πατρίου ἐδάφους.»

( Ἀνακοίνωση τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν, τὸ πρωΐ  τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940.     Ἐκφωνητής: Κώστας Σταυρόπουλος)

«Ἐδῶ, ἐλεύθεραι, ἀκόμα, Ἀθῆναι…  Ἕλληνες!  Οἱ Γερμανοὶ εἰσβολεῖς εὑρίσκονται εἰς τὰ πρόθυρα τῶν Ἀθηνῶν. Ἀδέλφια! Κρατῆστε καλὰ μέσα στὴν ψυχή σας τὸ πνεῦμα τοῦ Μετώπου! Ὁ εἰσβολεύς εἰσέρχεται μὲ ὅλας τὰς προφυλάξεις εἰς τὴν έρημον πόλιν, μὲ τὰ κατάκλειστα σπίτια. Ἕλληνες!  Ψηλὰ τὶς καρδιὲς!   ΠΡΟΣΟΧΗ!  Ὁ Ραδιοφωνικὸς Σταθμός Ἀθηνῶν, ὕστερα ἀπὸ λίγο, δὲν θὰ εἶναι Ἑλληνικὸς!  Θὰ εἶναι γερμανικὸς  καὶ θὰ μεταδίσει ψέμματα! Ἕλληνες!  Μὴν τὸν ἀκοῦτε! Ὁ πόλεμός μας συνεχίζεται, καὶ θὰ συνεχισθῆ μέχρι τῆς τελικῆς νίκης!  ΖΗΤΩ  τὸ ΕΘΝΟΣ  ΤΩΝ  ΕΛΛΗΝΩΝ! » ( Ἀνακοίνωση τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Σταθμοῦ Ἀθηνῶν, τὸ πρωΐ  τῆς 27ης  Ἀπριλίου 1941. Ἐκφωνητής: Κώστας Σταυρόπουλος)

ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ  73^ης  ΕΠΕΤΕΙΟΥ  τῆς  28^ης  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940

Μήνυμα γιά τήν ἐθνικήν ἐπέτειο τῆς 28ης Ὀκτωβρίου 1940

 Ἡ 28η Ὀκτωβρίου εἶναι ἡμέρα μνήμης γιὰ ολόκληρο τὸ Ἔθνος μας. Εἶναι ἡμέρα μνήμης τοῦ ἐνδόξου ἀγῶνα τῶν Ἓλλήνων γιὰ τὴν ὑπεράσπιση  τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς Ἐθνικῆς Ἀνεξαρτησίας.

Εἶναι ὅμως καὶ ἡμέρα  ἀπότισης φόρου τιμῆς πρὸς ὅλους τοὺς ἡρωϊκοὺς προγόνους μας, οἱ ὁποῖοι, μὲ πατριωτικὸ ἦθος καὶ μὲ ἀδάμαστο ψυχικὸ σθένος, ἀγωνίστηκαν ἡρωϊκά, θυσιάζοντας πολλοὶ καὶ τὴν ζωὴν τους, γιὰ μία Πατρίδα ἐλεύθερη καὶ ἀνεξάρτητη!

  Ἐμεῖς οἱ νεώτεροι, ποὺ δὲν ζήσαμε αὐτὲς τὶς τραγικὲς γιὰ τὴν Πατρίδα μας  καὶ ἡρωϊκὲς γιὰ τοὺς ἔνδοξους Ἕλληνες πολεμιστὲς τοῦ Ἀλβανικοῦ Ἔπους στιγμὲς, ἔχουμε χρέος νὰ τιμᾶμε μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνεια  αὐτὴν τὴν ἡρωϊκὴν Ἐπέτειο τῆς Πατρίδος μας.   

  Οἱ μεγαλύτεροι, ποὺ ἔζησαν αὐτὲς τὶς συγκλονιστικὲς καὶ ἱστορικὲς γιὰ τὸν τόπον μας στιγμὲς, ἔχουν πολλὰ νὰ μᾶς εἰποῦν καὶ νὰ μᾶς διδάξουν!  

  Ἡ ὑπενθύμιση αὐτοῦ τοῦ ἐθνικοῦ  χρέους ὅλων μας  εἶναι δραματικὰ  ἐπίκαιρη στὶς μέρες μας. Εἶναι δραματικὰ ἐπίκαιρη, γιατὶ, σήμερα, ποὺ ἡ ἀνεξαρτησία τῆς  Πατρίδας μας ἀπειλεῖται σοβαρὰ γιὰ ἄλλη μιὰ φορὰ, καλούμεθα οἱ Ἕλληνες νὰ συνεχίσουμε μὲ ἑνότητα καὶ ἀποφασιστικότητα τὸν πατριωτικὸν ἀγῶνα γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῆς ἐθνικῆς ἀνεξαρτησίας καὶ τῆς ἐθνικῆς μας ἀξιοπρέπειας, ἀπέναντι σὲ κάθε ξένη ἐπιβουλὴ. Τὸ παράδειγμα τῶν ἡρωϊκῶν Ἑλλήνων πολεμιστῶν στὰ βουνὰ τῆς Ἀλβανίας τὸ 1940, ἐναντίον τῶν Ἰταλῶν εἰσβολέων, ἀποτελεῖ τὸν φάρον-ὁδηγὸν μας σ’ αὐτόν τὸν σημερινὸν ἐπιβεβλημένον ἀγῶνα μας.

  Ἡ ἐφετεινὴ 73^η ἐπέτειος τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου 1940 μᾶς καλεῖ νὰ συμμετάσχουμε  ὁλοψύχως στὶς ἑορταστικὲς ἐκδηλώσεις, καὶ νὰ ἀποτίσουμε τὸν ἐλάχιστο φόρο τιμῆς στοὺς τιμημένους προγόνους μας.

  Ἡ συλλογικὴ ἐθνικὴ μας συνείδηση, τόσο ἀπαραίτητη στὶς σημερινὲς στιγμὲς, τροφοδοτούμενη καὶ ἀπό τὸ ἔνδοξο Ἔπος τοῦ ’40, ἀποτελεῖ τὸ ἰσχυρώτερο ὅπλο μας στὸν σημερινὸν ἀγῶνα μας, ἐναντίον ὅσων ἐπιβουλεύονται τὴν ἐλευθερία μας, τὴν ἐθνικὴν μας ἀξιοπρέπεια καί τὴν ἀνεξαρτησία τῆς πατρίδος μας.

  Καλοῦμε τοὺς συμπολίτες μας, Καρδαμαίους,

*        νὰ συμμετάσχουν στὸν γενικὸν σημαιοστολισμὸν  τῶν οἰκιῶν  τοῦ χωριοῦ μας, ἀπὸ τὴν  26 Ὀκτωβρίου μέχρι καὶ τὴν δύση τοῦ Ἡλίου τῆς  28^ης Ὀκτωβρίου

*    νὰ παρακολουθήσουν τὴν Δοξολογία στὸν Ἱερὸν Ναὸν Ἁγ. Ἰωάννου Καρδαμᾶ, τὴν  28 Ὀκτωβρίου, καὶ τὴν κατάθεση στεφάνων στὸ μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτη

*  νὰ παρακολουθήσουν τὴν παρέλαση τῶν μαθητῶν τοῦ Δημοτικοῦ μας Σχολείου, μετά ἀπὸ τὸν ἐκκλησιαμὸν.

ΖΗΤΩ  Η  28^η  ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940 !

 Τὸ Δ.Σ. τοῦ Συλλόγου μας, μετὰ τὴν μαθητικὴν παρέλαση, θὰ δεξιωθῆ στὰ Γραφεῖα του τοὺς μικροὺς μαθητὲς, τοὺς Δασκάλους τους  καί ὅσους συμπολίτες μας προσέλθουν .-       

              

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

Ι.  Τό Διοκητικόν Συμβούλιον τοῦ Μορφωτικοῦ καί Πολιτιστικοῦ Συλλόγου Καρδαμᾶ «Κωστῆς Παλαμᾶς» εὐχαρίστως ἀνακοινώνει πρός τούς συμπολίτες μας Καρδαμαίους, ὅτι τό Ἔργο τῆς Ἀποκατάστασης  τοῦ Ἱστορικοῦ Κτηρίου τοῦ Παλαιοῦ Δημοτικοῦ Σχολείου Καρδαμᾶ, καί ἤδη Γραφείων τοῦ Συλλόγου μας, εὑρίσκεται εἰς τό στάδιον τῆς ἀποπερατώσεως.

   Μέ τήν οἰκονομική στήριξη καί βοήθεια τῶν συμπολιτῶν μας, Καρδαμαίων, φέρουμε εἰς πέρας ἕνα ἐξαιρετικό  Πολιτιστικόν καί Λαογραφικόν  ἔργο, τό ὁποῖον τιμᾶ τό χωριό μας καί τούς Καρδαμαίους.

Ἤδη, ἐκτελοῦνται οἱ τελευταῖες ἐργασίες στό κτήριο, καί σέ λίγες ἡμέρες ὁ χῶρος θά παραδοθῆ πρός τό Διοικητικό Συμβούλιο τοῦ Συλλόγου, ἕτοιμος  πρός χρήση ὁλόκληρος ( Βιβλιοθήγκη, Λαογραφικόν Μουσεῖον, Χῶρος Ἐκδηλώσεων ).

  Προτρέπουμε τούς συμπολίτες μας, νά ἐπισκεφθοῦν τόν χῶρον, προκειμένου νά ἰδοῦν ἀπό κοντά τό ἐξαιρετικόν ἔργο τῆς ἀναπαλαίωσης τοῦ  Ἱστορικοῦ Κτηρίου!  Θά  συγκινηθοῦν! 

Τό Δ.Σ.  τοῦ Συλλόγου, προκειμένου νά ἐξασφαλισθοῦν οἱ οἰκονομικοί πόροι γιά τήν  ἐκτέλεση τῶν τελευταίων ἐργασιῶν, θέτει σέ κυκλοφορία  ΛΑΧΕΙΟΦΟΡΟΝ ΑΓΟΡΑ, μέ ΔΩΡΑ:

1) Ἕνα Κινητό τηλέφωνοι ΝΟΚΙΑ  112  Dual Sim  White ( Κάμερα, Web, κ.λπ)

2) Μία Φωτογραφική Μηχανή  Samsung Digital Camera EC- ES95 Black

3) Τό Ἐξαιρετικό Βιβλίο- Ντοκουμέντο καί ταυτοχρόνως ΕΚΔΟΤΙΚΟ  ΓΕΓΟΝΟΣ  τῶν τελευταίων 180  ἐτῶν: « Ἰωάννης Καποδίστριας, Ὁ Ἅγιος τῆς Πολιτικῆς» ,  τοῦ Ἰωάννη Κορνηλάκη

 Ἡ κλήρωση θά πραγματοποιηθῆ τήν ΚΥΡΙΑΚΗΝ, 29 Δεκεμβρίου 2013 ( ἀντί τῆς 28^ης Ὀκτωβρίου- ΑΝΑΒΟΛΗ), εἰς τόν χῶρον τοῦ Καφενείου τοῦ Ὀρφέα.

ΤΙΜΗ  ἑκάστου Λαχνοῦ:  2 € ( τούς προμηθεύεσθε ἀπό τά μέλη τοῦ Δ.Σ.  τοῦ Συλλόγου)

* ΣΤΗΡΙΞΤΕ  τό Πολιτιστικό Ἔργο τοῦ Συλλόγου!   Ἀγωνίζεται γιά τό Χωριό μας καί γιά τούς Ἀνθρώπους του!

• Ἐπισκεφθεῖτε τό Ἱστορικό κτήριο τοῦ Συλλόγου, γιά νά ἰδεῖτε τό Ἐξαιρετικόν Ἔργο τῆς ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ τοῦ Παλαιοῦ μας Δημοτικοῦ Σχολείου, τοῦ Ἱστορικοῦ Μνημείου τοῦ Χωριοῦ μας!    Τοῦ  Χώρου, ὅπου κατοικοῦν οἱ μνῆμες  ΟΛΩΝ  ΤΩΝ  Καρδαμαίων! 

                                                              Μὲ ἐκτίμηση, τό Δ.Σ.  Τοῦ Συλλόγου

Ὁ  Πρόεδρος              Ὁ Ἀντιπρόεδρος                 Ὁ  Γραμματεύς                Ὁ  Ταμίας               Τό Μέλος

Λιβαθηνός Ἄγγ.       Χασαλεύρης  Διον.         Ἀγγελόπουλος  Ἀνδρ.  Μητσόπουλος Γεώρ.  Μαυρίας  Χαράλ.

.............................